3rd Wojnicz International Salon Of Photography 2017

Jak co roku jesienią Wojnickie Towarzystwo Fotograficzne Fotum organizuje międzynarodowy konkurs fotograficzny. Po raz trzeci miałem przyjemność uczestniczyć w tym konkursie.

Sporą przyjemnością i jeszcze większym zaskoczeniem był moment ogłoszenia wyników.

Jurorzy nagrodzili jedną z moich fotografii, Sabina 31 w kategorii portret srebrnym medalem FIAP. 

To spory dla mnie sukces z trzech powodów. Po pierwsze w konkursie uczestniczyło około siedmiuset fotografów z całego świata bardzo wielu znam osobiście lub też jedynie z kontaktów w internecie. Innych znam jedynie z możliwości obserwowania ich prac, wszystkich jednak podziwiam i bardzo szanuję. Dzięki nim mogę się dalej rozwijać. Tym razem łut szczęścia i decyzja jurorów postawiła mnie pomiędzy nimi linii nagrodzonych, a ze względu na rodzaj nagrody mogę powiedzieć, że nawet przed nimi. To powód do dumy i zadowolenia. To również silny bodziec do dalszej pracy i doskonalenia swojego warsztatu oraz szukania nowych pomysłów.

Kolejna rzecz, która mnie niezwykle ucieszyła, to fakt, że jest to pierwsza nagroda, którą otrzymałem w Polsce. Niestety z racji zamieszkiwania poza ojczyzną muszę stawać do konkursów pod inną banderą. To bardzo utrudnia, ale widać tym razem nie miało wpływu na końcowy wynik. W polskich konkursach lepiej punktują Polacy, zresztą zawsze i w każdym kraju rodzime prace są lepiej znane, a mnie sytuacja pozbawia tego handicapu. Możliwe, ze nadszedł taki moment, że takie wyrównywanie szans potrzebne nie będzie.

Trzecim powodem do zadowolenia jest fakt, że jest to już dwudziesta dziewiąta moja nagroda uzyskana na międzynarodowych konkursach fotograficznych.

Uczestniczyłem w konkursie z dwunastoma pracami, uzyskałem cztery akceptacje, czyli około 33%, w tym jedną wartościową nagrodę. Wyniku statystycznego z poprzedniego roku – 38% akceptacji nie udało się poprawić, ale ostatecznie nagroda osłodziła ogólny wynik.

Chciałem podziękować i pogratulować wszystkim uczestnikom konkursu, jurorom i organizatorom.

Specjalne podziękowania należą się współtwórcom moich fotografii, czyli modelom, bez nich te prace nie mogłyby powstać. 

Serdeczne słowa należą się też wszystkim przyjaciołom i jednocześnie recenzentom moich prac, bez ich pomocy i krytycznych uwag moje kadry nie uzyskałyby nigdy takiego kształtu, jaki mogą mieć teraz.